Stenoz, intervertebral eklemlerde disk dejenerasyonu, faset artropati, ligamentum flavum hipertrofisi, spondiloz ve bazen de spondilolistezisin neden olduğu karmaşık bir süreçten kaynaklanarak gelişir. Uzun süreli bel ağrısı öyküsü gözlemlenir. Ana semptomlar lomber ve siyatik ağrılar, nörolojik defisitler ve kladikasyon intermittens spinalistir. Semptomların alevlenmesi durumunda (ameliyat öncesi sürenin kısalığı, ağrının şiddeti), stenozun vakaların %35-40’ında disk hernisi ile birlikte olduğu gözlemlenmiştir. Nörolojik muayene vakaların %18’inde normaldir. Nörolojik muayenede Laseque testi vakaların %65’inde negatiftir. Laseque testi genellikle lomber disk ve lomber disk ile birlikte görülen spinal stenoz vakalarında pozitiftir. Nöroradyolojik olarak, tanı BT (Bilgisayarlı Tomografi), miyelografi veya MRI (Manyetik Rezonans Görüntüleme) ile doğrulanabilir. Stenoz en sık L4-5 seviyesinde görülür ve vakaların %22’sinde birden fazla seviyede olabilir. BT’de A-P (Anterior-Posterior) çapı 11,5 mm’den az ise stenoz düşünülmelidir. Ameliyatın temel amacı, tatmin edici ve tam bir dekompresyondur. Lomber stenozda, cerrahi tedavi – dekompresyon – etkili bir yöntemdir. 75 yaş üstü vakalarda bile cerrahinin avantajlı olduğu kanıtlanmıştır. Bu operasyonla, omurga bölgesinin stabilitesini korumak önemlidir.
Dekompresif laminektomi, medial fasetektomi ve foraminotomi, lomber stenozlu hastalarda tüm yaş gruplarında güvenli ve etkili bir şekilde yapılabilir. İşlemin amacı, omurganın stabilitesini bozmadan nörolojik elemanlara baskı yapan kemik ve ligamentleri çıkarmaktır. Yetersiz dekompresyon, tatmin edici olmayan sonuçların en yaygın nedenidir. Füzyon nadiren gereklidir ve başarılı cerrahi sonuç, uygun hasta değerlendirmesi ve seçimine bağlıdır. Füzyon, Grade II veya daha yüksek derecede spondilolistezisin varlığında düşünülmelidir.